NIEUWSBRIEF

Huurders gaan er minder op vooruit dan kopers

Eigenaar-bewoners hebben hun koopkracht de afgelopen jaren harder zien stijgen dan vergelijkbare huishoudens met een huurwoning. Dat is de conclusie van onderzoek gedaan door het Nibud. Het verschil is het grootst in de categorie 'alleenstaanden jonger dan 65 jaar'. In deze groep ging een alleenstaande met een minimuminkomen en huurtoeslag er de laatste vier jaar maar liefst 1,6 procent op achteruit, terwijl een alleenstaande

in een koopwoning (en met een modaal inkomen) er 4,3 procent in koopkracht op vooruit ging. Hiermee wordt bewezen dat de uitkomsten van het onderzoek opnieuw de noodzaak van een meer gelijke behandeling huurders en kopers.

De belangrijkste reden van het verschil is dat kopers niet te maken hebben gehad met een stijging van de huur en dat ze profiteren van de hypotheekrenteaftrek. Dat huurders er minder op vooruit gaan dan kopers geldt niet alleen voor de lagere inkomens. Ook de koopkracht van huurders met een modaal inkomen (30.000 euro) neemt duidelijk minder toe dan die van kopers in dezelfde inkomenscategorie.

De koopkracht van een twee-persoonshuishouden jonger dan 65 jaar met een huurwoning is tussen 2003 en 2007 precies gelijk gebleven. Een vergelijkbaar huishouden met een koopwoning ging er 2,9 procent in koopkracht op vooruit. Bij twee-persoonshuishoudens ouder dan 65 jaar treedt een zelfde verschil op. Hier zijn huurders wel wat beter af, maar toch blijft hun koopkrachttoename van 3,5 procent duidelijk achter bij die van de eigenaarbewoners. Een twee-persoonshuishouden, ouder dan 65 jaar en met een eigen woning, ziet zijn de koopkracht met 4,8 procent toenemen.

De invoering van de korting op de huurtoeslag in 2004 heeft gezorgd voor een lagere koopkrachtverbetering voor huishoudens met huurtoeslag. Indien deze korting niet zou zijn ingevoerd, zou de koopkracht gemiddeld 1,4 (paren) tot 1,9 procent (alleenstaanden) hoger zijn geweest. Al meermalen is er op gehamerd bij de Tweede Kamer dat het voor de betaalbaarheid van het huren nodig is de bezuiniging op de huurtoeslag (ruim 17 euro per maand minder) terug te draaien en we zullen dat blijven doen samen met de huurderbelangen verenigingen in onze regio en de onafhankelijke landelijke partijen. (OSF)

Kabinet: Uitkeringen na twee jaar ziekte krijgen zelfde grondslag:

Iemand die na twee jaar ziekte een werkloosheid of een uitkering voor arbeidsongeschiktheid krijgt, krijgt die voortaan op basis van dezelfde grondslag.

Beide uitkeringen gaan straks uit van het loon dat de werknemer verdiende een jaar voor de eerste ziektedag. Nu is dat voor beide situaties verschillend. Dit heet het kabinet besloten. De wijziging geld zodra de regeling van kracht wordt alleen in nieuwe gevallen.

Werknemers die na twee jaar ziekte niet hersteld zijn, krijgen ofwel een gedeeltelijke werkloosheidsuitkering ofwel een arbeidsongeschiktheidsuitkering op grond van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen.

De WW uitkering gaat nu uit van het inkomen in het jaar voor de uitkering begint. Bij de WIa is dat anders: daar geldt het inkomen in het jaar voor de eerste ziektedag. Hetzelfde jaar als startpunt nemen kan gevolgen hebben de toekomstige WW uitkeringen. Dat doet zich voor als loon in de eerste twee ziektejaren meer stijgt dan de jaarlijkse aanpassing van de uitkering.

De uitkering kan dan lager zijn dan met de huidige regeling het geval zou zijn. Het gelijktrekken leidt ook tot minder administratieve lasten voor werkgevers en het uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen.

De ministerraad heeft ermee ingestemd dat de wijziging van het besluit dagloonregels werknemersverzekeringen voor advies aan de Raad van State wordt verzonden.

Fusie CWI en UWV per 1 januari 2009 als gevolg op gezamenlijke dienstverlening:

Als een gevolg op het geslaagde concept van integrale dienstverlening op het terrein van Werk en Inkomen heeft het kabinet ermee ingestemd om het centrum voor Werk en Inkomen( CWI) Uitvoerings Werknemersverzekeringen ( UWV) per 1 januari 2009 samen te voegen. Doel is om mensen nog beter en sneller aan de slag te helpen. Daaraan voorafgaand wordt de lokale samenwerking op het terrein van werk en inkomen versterkt. Nog dit jaar gaan gemeenten, CWI en UWV zogeheten locaties werk en inkomen opzetten. Die bieden werkzoekenden en werkgevers, anders dan nu, één aanspreekpunt voor werk en alles wat daar mee te maken heeft.

Door één-loketbenadering, geïntegreerde dienstverlening en het verkleinen van de keten moeten de maatregelen bijdragen aan verdere stroomlijning van de dienstverlening. Op voorstel van de minister heeft de ministerraad ingestemd met de fusie en het opzetten van de plaatselijke loketten. De bewindslieden lichten het besluit toe in een brief aan de tweede kamer bij de kabinetsreactie op de evaluatie van Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen (SUWI)

Met de maatregelen kunnen werkgevers en werkzoekenden sneller en beter worden geholpen. Betere samenwerking en minder overlap van taken leiden bovendien tot de besparingen zoals in het coalitieakkoord zijn afgesproken. Deze lopen naar verwachting op van 74 miljoen euro in 2009 tot 190 miljoen euro per jaar na 2011. Het kabinet realiseert zich dat de besparingen soms tot moeilijke keuzes kunnen dwingen. Zo verwachten het UWV en CWI zelf dat door de fusie er tot 2012 ongeveer 1500 arbeidsplaatsen verdwijnen, op een totaal van 19675 nu.

Kabinet bindt strijd aan met schulden:

Kredietreclames op tv en internet moeten worden voorzien van een waarschuwing. Het kabinet verandert daartoe de wet om consumenten zo bewust maken van de gevaren: veel mensen gaan te makkelijk leningen aan. De maximale boete bij overtreding van de reclameregels gaat omhoog met 1 miljoen euro. Het verplichten van waarschuwingszinnen bij leenreclames is onderdeel van een breed scala aan maatregelen die het kabinet neemt om het aantal mensen met problematische schulden terug te dringen.

Zo wordt het moeilijker gemaakt aan langdurig rood staan bij de bank. Ook wordt de toets om in aanmerking te komen voor een lening verscherpt. Het kabinet wil problematische schulden op drie manieren voorkomen: meer bewustwording bij het publiek dat lenen risico’s met zich mee brengt, strengere regels voor kredietverstrekkers en betere hulp aan mensen die eenmaal in de problemen zitten.

Steeds meer mensen hebben moeite hun leningen af te lossen. Meer dan honderd duizend huishoudens hebben betalingsachterstanden. Zij doen daarom steeds vaker een beroep op de schuldhulpverlening. Schulden worden vaak een probleem doordat mensen te makkelijk leningen aangaan, of doordat ze door bijvoorbeeld scheiding, werkloosheid of het overlijden van een partner niet meer in staat zijn hun lening af te lossen. Problematische schulden verhinderen mensen vaak om actief mee te doen aan de maatschappij. Ook kan het leiden tot armoede en huisuitzettingen. Het kabinet verbiedt kredietreclames als zodanig niet. Wel worden reclames verboden waarin wordt geadverteerd met de mogelijkheid om een krediet te krijgen zonder de kredietregels goed toe te passen.

Brief naar het college over de wet Wajong:

Op 7 november heeft de fractie van Leefbaar Tynaarlo het college een brief gestuurd over de de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten. Het is bekend dat gemeenten budgetten krijgen voor bemiddeling van bijstandsgerechtigden. De bedoeling van deze geoormerkte gelden is om de cliënten middels integratie naar werk begeleiden. In de praktijk blijkt dat deze maatregelen of niet effectief zijn of Gemeenten cliënten afschuiven naar andere uitkeringsinstanties. Voor de gemeenten een win/win situatie, wel de gelden, maar niet de kosten.

Binnenkort zal de tweede kamer hiervoor met voorstellen komen om dit te verbeteren. Opmerkelijk is dat overal het aantal uitkeringen daalt, maar er een dreiging boven de markt hangt dat het aantal mensen dat van jongs af aan een lichamelijke of psychische beperking heeft en een beroep doet op de Wajong zal stijgen van 160.000 nu naar 300.000 in 2040.

Een van de reden is dat ook de gemeente Tynaarlo strenger zijn geworden met de bijstand sinds ze daarvoor financieel verantwoordelijk zijn. Daardoor verwijzen zo is gebleken, steeds meer gemeenten mensen in de bijstand door naar de Wajong. Dit jaar bedraagt de instroom naar een eerste schatting 20 tot 25 procent, tegen 14 procent vorig jaar.

Op zich is er niets mis mee dat er een beroep wordt gedaan op de Wajong. Maar het kan niet zo zijn dat gemeenten hinderden miljoenen euro”s van de in totaal 1.7 miljard euro aan re-integratiegelden voor de bijstand niet benutten en dus in eigen zak houden, terwijl het UWV in de wajong nu maar zo”n 40 miljoen euro heeft voor bemiddeling naar werk. De vraag van LT is hoe is het hiermee gesteld in de gemeente Tynaarlo en kunnen we de cijfertjes zien.

Verzoek van de Aldi tot een tijdelijke vrijstelling:

De Aldi in Vries (gemeente Tynaarlo) wil graag verbouwen in de vestiging waar ze nu zitten en hebben daarom een tijdelijk onderkomen nodig. Dit willen ze op het industrieterrein in Vries. Het college van burgemeester en wethouders willen hierin geen medewerking verlenen. De Aldi heeft de mogelijkheid een loods te huren op het terrein voor een periode van een half jaar.

De fractie van Leefbaar Tynaarlo ziet geen probleem om hiervoor een tijdelijke ontheffing te verlenen. De fractie wil weten waarom het college moeilijk doet hierover. In de raad van 27 november heeft door toe doen van de onafhankelijke partij Leefbaar Tynaarlo de raad minus de VVD besloten alsnog mee te werken. Het college zal middels art. 17 hierin gaan voorzien.

Hebben sportvereniging toekomst?

Deze bijeenkomst vond plaats in de gemeente Tynaarlo. Iedereen kreeg een rondritje door Vries en daarna werd er een discussie gehouden in de raadszaal. De sport is veel omvattend. Volgens de inleider zal over 10 jaar een groot deel van de sportverenigingen in Tynaarlo niet meer bestaan. De reden zo gaf men aan was dat vele verenigingen de omslag naar een moderne vereniging niet konden maken.

De huidige verenigingen functioneren al tig tijden op vrijwilligers. Door de vergrijzing zou dit onder druk komen te staan. Aan de andere kant ligt hier een groot potentieel aan vrijwilligers die vaak wel binnen sportverenigingen actief willen zijn/worden als ze worden benaderd. De vraag is wat is er te winnen en te verbeteren door de sportverenigingen. Moet je de leden blijven zien als leden of betalende klanten.

Bij de traditionele verenigingen in Tynaarlo is nog steeds het credo van alle schouders eronder, is er een sociale controle en is er een solidariteit ( wij gevoel) aanwezig. Juist bij deze verenigingen wordt de jeugd nog normen en waarden bijgebracht, zijn principes heilig en kunnen zaken informeel nog worden geregeld.

Als er geen vrijwilligers meer zijn hiervoor is er geen verenigingsleven meer. Het is goed om met de scholen samen te werken. De spot biedt alleen aan faciliteiten en geeft hiermee aan zijn maatschappelijke betrokkenheid. De gemeente heeft belangen maar vergeet wat de verenigingen al jaren toevoegen. Want het was niet de politiek die bv. De sportleraar heeft weg bezuinigd en de naschoolse opvang veel te duur heeft gemaakt. Het was al met al een leerzame avond.

Verdere afstand onderwijspolitiek:

De Gemeenten Tynaarlo en Haren zijn van plan om een stichting in het leven te roepen voor het verzelfstandigen van het onderwijs. Er komt een hoogopgetuigde directie. Op 15 november was hiervoor een bijeenkomst tegelijk voor de raden van Haren en Tynaarlo.

We kunnen het allen eens zijn dat er weer een zelfstandig zwaar opgetuigde stichting in het leven wordt geroepen waar de raad alleen mag schikken, het jaarverslag mag goedkeuren en eventuele tekorten mag bij passen. Een stichting model maakt het er namelijk ook niet transparanter op. Er zijn natuurlijk scholen en bovenscholenmanagement waar enkelingen de kans schoon zien hier een goede job uit te slepen. Dit gaat echter altijd ten koste van iets anders dan wel personen.

Dan de bijdrage van de scholen! Die liegt er ook niet om. De scholen moeten een bijdrage leveren voor het bovenschoolse management, gemiddeld 7500 euro. Het uiteindelijke bedrag wordt vastgesteld afhankelijk van het aantal leerlingen. De vraag is dan, hoe gaan de scholen dit betalen? Gaat het schoolgeld voor hen omhoog en zijn de ouders wel dan niet verplicht dit te betalen.

Er wordt een stichting opgericht. Wij zijn de mening toegedaan dat hiermee dit weer verder komt te staan van de gewone burger. Wederom een verhoogde bijdrage voor de burger voor een management dat opgetuigd moet worden. Zitten men hierop te wachten

Om dit te financieren middels wel of geen bruidsschat is nu nog niet aan de orde. Zoals we hebben begrepen heft men nog tot 11 december de tijd om een definitief standpunt te bepalen. Laat echter één ding duidelijk zijn: kennis is alleen echt als zij het resultaat is van onderzoek waarom zowel vertrouwen als twijfel een rol hebben gespeeld. Drents Belang krijgt hier de indruk dat een enkeling achter het bureau iets heeft uitgebroed en nu de beide raden tegelijk haar goedkeuring wil ontfrutselen. Groot zo heeft het verleden wel al aangetoond, is vaak geen verbetering.

Groen is gras, groen is gras onder mijn v…..

Op 29 oktober trapte de groene wethouder van de gemeente Tynaarlo de campagne af om 100 ondernemers te verleiden een energiescan te laten uitvoeren op hun bedrijf. Hoewel hier een vrijblijvend wordt gesuggereerd is die Energie Prestatie Certificaat vanaf 1 januari 2008 verplicht op transactiemomenten. De raad had hierover tezamen met Essent en de Rabobank 60.000 euro beschikbaar gesteld welke uiteindelijk via de tarieven door de burgers van Tynaarlo, de klanten van Essent en de klanten van de Rabobank opgebracht worden.

Onder de slagzin wie het eerst komt het eerst maalt werden doorinsprekers van de provincie, ondernemersverenigingen, Essent en Rabobank verduidelijk gegeven wat de voordelen zouden kunnen zijn van deze scan. Alles aanhorende kwam het er eigenlijk op neer dat ondernemers de goedkoopste klap kunnen maken door zelf in hun bedrijf na te laten gaan wat zou kunnen en moeten vervagen en zo een besparing zou kunnen opleveren op de energielasten.

Duidelijk werd ook dat grotere investeringen bij het in één keer afschrijven, fiscaal geld kan opleveren in het zelfde boekjaar. Een waarschuwende vinger werd opgestoken door de vertegenwoordigers van de provincie. Niet overal zijn opensystemen voor warmtekoppelingen toegestaan. Men doet er goed aan om eerst de provincie te bellen om te bezien of en welke toepassing hun goedkeuring kan hebben.

Verschillende zaken als regelgeving waaronder het provincie omgevingsplan, grondwaterwet en direct de milieuwet zijn zaken waar men mee te maken krijgt. Maar ondanks de goed verzorgde avond kwam de kater op het eind. Een ieder dacht positief te kunnen bijdragen aan het CO2 vraagstuk en te besparen op zijn energielasten kwam bedrogen uit. De politiek in Den Haag, de gevestigde orde dus, heeft in voorbereiding een belasting wet die straks het gebruik van de aarde als koude en warmte opslag zal belasten. Weg voordeeltje dus.

Met andere worden de stap is ook snel gemaakt voor wat betreft zon en windenergie. Ook deze kunnen dus worden belast. Straks betalen we ook nog voor de schone lucht die we inademen.

Samengevat: de uitgangspunten zijn prima het gevolg echter niet en ontmoedigt die gene die meent te moeten investeren in het CO2 verhaal. Wij noemen het gemakshalve volksverlakkerij.

Huurders draaien op voor het begrotingstekort van het rijk

Ook de Nederlandse Woonbond, de landelijke vereniging van huurders, is net als Drents Belang van mening dat het geld van de corporaties niet moet worden gebruikt om begrotingstekorten van de rijksoverheid weg te werken, maar moet worden geïnvesteerd in de volkshuisvesting. Het geld is daar namelijk hard nodig. Er moet zoal heel veel gebeuren op het gebied van nieuwbouw van betaalbare huurwoningen, kwaliteitsverbetering van de woningen, energiebesparing en de leefbaarheid van buurten en wijken. En zeker in het werkgebied van Woonborg dienen bejaardenwoningen beter geschikt.

De heer Paping van Woonbond haalde vel uit richting de overheid. In het kort komt het betoog van Paping erop neer dat het onaanvaardbaar is dat het kabinet de rijksbegroting sluitend wil maken met geld van de woningcorporaties. Het gaat ook nog eens om een groot bedrag, namelijk 500 miljoen euro per jaar. Het voorstel staat zoals we hebben kunnen nagaan in het Belastingplan 2008, dat deze week in de Tweede Kamer is besproken, en wordt in de vorm van een vpb-heffing gegoten (vennootschapsbelasting). De overheid kan beter het geld in de sector laten, maar dan wel keiharde afspraken maken met de corporaties over toekomstige investeringen. Ook moeten er een niet vrijblijvend systeem komen waarmee geld van ‘rijke’ corporaties wordt doorgesluisd naar corporaties die over onvoldoende middelen beschikken voor hun eigen investeringsopgave. Want ook voor ons is het zonneklaar dat de corporaties hun maatschappelijke opdracht beter moeten gaan vervullen door de komende jaren veel meer te investeren. Daar heeft het de afgelopen jaren namelijk aan ontbroken. Zo zijn er de laatste jaren veel te weinig nieuwe betaalbare huurwoningen gebouwd. Kijken we in het werkgebied van Wooncorporaties in Drenthe dan klopt bovenstaande en dient hier snel verbetering te worden aangebracht.

Sinds half september blijkt er een onderhandelaarakkoord tussen Aedes vereniging van woningcorporaties en minister Vogelaar (WWI). Daarin staat dat de corporaties jaarlijks 250 miljoen euro gaan steken in de verbetering van de 40 krachtwijken.

Het ledencongres van Aedes spreekt zich op 23 november uit over dit onderhandelaarakkoord. Tweederde van de leden moet instemmen om het onderhandelaarakkoord definitief te maken. Als het Aedes-congres het akkoord afwijst, staat de financiering van de wijkaanpak op losse schroeven.

De voorstellen om de financiële middelen van woningcorporaties via de vennootschapsbelasting af te romen zijn een uitvloeisel van het Coalitieakkoord tussen CDA, ChristenUnie en PvdA. Daarin staat dat de corporaties jaarlijks 750 miljoen euro moeten opbrengen. Geld dat volgens het Coalitieakkoord besteed zou worden aan de wijkaanpak, energiebesparing en het verbeteren van de betaalbaarheid. Nu via het onderhandelaarakkoord slechts 250 miljoen per jaar is geregeld voor de wijkaanpak, wil het kabinet de resterende 500 miljoen euro binnenhalen via de vennootschapsbelasting. Deze 500 miljoen euro wordt dan echter niet meer gebruikt voor investeringen in de wijkaanpak en de volkshuisvesting (zoals in het regeerakkoord staat), maar om begrotingstekorten van de rijksoverheid weg te werken.

Principieel onjuist

Drents Belang heeft grote principiële bezwaren tegen deze belastingheffing. Het is weliswaar geld van de corporaties, maar het wordt opgebracht door ons, de huurders. De ‘winstbelasting’ betekent dat middelen die door huurders worden opgebracht en voor volkshuisvesting bestemd zijn, worden afgeroomd om algemene collectieve voorzieningen te financieren. Het is niet terecht, zelfs principieel onjuist, om die rekening eenzijdig af te wentelen op de 2,4 miljoen hurende huishoudens in de sociale huursector. Drents Belang vindt het onacceptabel dat het kabinet zijn financieringsproblemen op deze manier oplost.

”Recht voor de raad”

Het recht voor de raad ligt verankerd in verschillende wetsteksten en verordeningen. Dit geeft de juridische instrumenten om: Kaders te stellen, te sturen op hoofdlijnen, de vertegenwoordigende rol te vervullen en het college te controleren. Daarnaast zo neem ik aan zijn er afspraken gemaakt dan wel spelregels voor de interactie tussen de raad en het college.

Maar vaak blijkt er een groot verschil te zijn van wat theoretisch wordt verkondigt en hoe het in de praktijk gaat.  De werkvoorzieningschappen, het grondbeleid wat zeker dient te worden gecontroleerd door bv. de rekenkamer en wat komt er terecht van de uren rapportage van de verschillende productgroepen.  Een herkenbaar geluid?

De verhouding raad-college daarvan kunnen we zeggen dat tot 1983 alleen de raad in de grondwet wordt genoemd en staat aan het hoofd van de gemeente. Na 1983 komt plotsklaps ook het college bovendrijven en met invoering van het zogenaamde dualisme zijn taken en bevoegdheden van de raad en college ontvlecht. In de praktijk wordt ook in onze raad menig gevecht geleverd en zijn er grensconflicten tussen de bevoegdheden raad-college.

Alles eens op een rijtje plaatsend dan kennen we eigenlijk 3 bestuursbevoegdheden. De 1^e  staat in de gemeentewet verwoord in artikel 160, in andere medebewindwetten zijn bestuurlijke bevoegdheden opgenomen (2^e ) en als 3^e zijn in de grondwet autonome bestuursbevoegdheden verankerd. 

Dat wetende en de zaken nog eens doornemende komen we tot de eindconclusie dat het weren van raadsleden uit gemeenschappelijke regelingen juridisch zoal niet klopt (art 10) Nu worden wethouders  (college) geplaatst in besturen van de gemeenschappelijke regelingen met ook nog eens aandelen.  De raad wordt veel te laat of pas na een vergadering van de gemeenschappelijk regelingen summier of helemaal niet bijgepraat. Als het gaat om gelden dan komt het te vaak voor dat je achteraf iets goed moet keuren.  Dat geeft zoal fricties tussen raad en college. Juist moet de raad de afgevaardigde(n)  kiezen (art 13) voor het algemeen bestuur en dient dit algemeen bestuur het DB te kiezen (art 14)

Het lijkt ons zoal zinvol om een vast agendapunt aan de raadsagenda toe te voegen met de titel gemeenschappelijke regelingen. Hier kunnen de vertegenwoordigers terugkoppeling doen van hun bevindingen uit de AB of DB van deze samenwerkingsverbanden. Zo houd de raad de vinger aan de pols.

Aan de orde willen we ook stellen de aan de raad opgedragen bevoegdheden als het gaat om delegatie/mandaat.

Zo kan de zeggenschap over de uitvoering worden overgedragen (gedelegeerd)  aan het college waar echter wel een wettelijke basis nodig is en wel art 156 gemeentewet. Niets kan dus  worden overgedragen aan ambtenaren!  Als we spreken van kunnen worden gemandateerd , dan bedoelen we dat besluiten worden genomen in naam en onder verantwoordelijkheid van de raad.

Samengevat de bevoegdheden van de raad zijn neergelegd in de gemeentewet en spreken we over verordenende en controlerende bevoegdheden. Daarnaast hebben we natuurlijk de kaderstellende en volksvertegenwoordigende rol.

De afbakening van de bevoegdheden is geregeld in artikel 147 1^e lid gemeentewet. De hoofdregel is dus dat de raad de verordeningen vaststelt met uitzondering voor zover deze bevoegdheid niet bij wet aan het college of burgervader is toegekend of er door de raad een bevoegdheid is toegekend aan college en burgervader.

Voor die zich vervelen kunnen  in zowel artikel 149 autonome verordeningbevoegdheid (vb APV), artikel 108: verordeningen in medebewind (vb. monumentenverordening) en artikel 121: aanvullende verordende bevoegdheid (voor zover natuurlijk niet in strijd met hoger recht (Europa) , een en ander nog eens doorlezen.

Hebben we als raad nog meer bevoegdheden of instrumenten. Ja zeker.

Wat dacht u van het recht van initiatief zoals omschreven in art 147a. Hier wordt omschreven de wijze waarop initiatief wordt ingediend en behandeld. Denk ook wat er is geregeld in het reglement van orde. Verder heeft de raad het recht van amendement wat staat verwoord in artikel 147b. Elk individueel raadslid kan dus een amendement indienen en heeft daar niemand voor nodig.

In artikel 155 1^e lid, is het vragenrecht neergelegd.  Dit kan mondeling dan wel schriftelijk worden gedaan. De meeste raden hebben een zogenaamd vragen halfuurtje ingevoerd. Nogmaals zei gezegd dat het dan gaat om actuele zaken waar vragen voor zijn die niet kunnen wachten.  We signaleren te vaak dat het gaat om technische vragen dan wel het bedrijven van populisme.

In het 2^e lid wordt zowel het verzwaard vragenrecht genoemd als het gaat om politieke gevoelige gebeurtenissen. Een individueel raadslid dient dan een verzoek in en de raad beslist dan of interpellatie mag worden gehouden.  Ik zelf ga er vanuit dat dit altijd dient te worden toegekend en als men zo’n verzoek doet dit dan ook meestal dient uit te monden in een motie.

En dan hebben we, daar liggen dus mogelijkheden dames en heren, het recht van onderzoek en staat in art. 155 a-f. Ik ben het er mee eens, een zware bevoegdheid waar de raad beslist bij gewone meerderheid.

De regeling is geschoeid op de Wet op de parlementaire enquête. Belangrijke verschillen zijn dat het object van onderzoek gaat over het door het college en burgervader gevoerde bestuur en in beperkte kring van getuigen die verschijningsplicht hebben. Nu maar hopen dat we dit nooit nodig zullen hebben. Hoe je dit uitvoert? Wel de raad benoemd 3 raadsleden of meer, regelt de ambtelijke bijstand goed en gebruikt de bevoegdheden van kennisneming van bescheiden en het horen (onder ede) van getuigen dan wel deskundige. Bij oproeping heeft men verschijningsplicht.

Andere soorten van onderzoek wordt natuurlijk gedaan jaarlijks door een accountant  over de rechtmatigheid. (art 213) en het periodiek onderzoek van college naar de doelmatigheid en doeltreffendheid van beleid. (art. 213a)

En dan natuurlijk vergeten we niet de gemeentelijke rekenkamer. Deze is verplicht sinds 1 januari 2006. De meeste raden hebben gekozen voor een onafhankelijke rekenkamer zonder raadsleden.

Onze kaderstellende rol en daar sluit ik dit bovenstaande mee af hebben we als instrumenten: plannen, beleidsnota’s en beleidsregels en de begroting.

Over het verhandelde kopje integriteit kan veel worden aangevoerd.  Kan je als raadslid belanghebbende zijn als het gaat om grondzaken of het kopen van bouwlocaties, of heb je een belangrijke functie bij een welzijn organisatie en koop je als raad daar diensten van. Verkoop je koffie  uit de 3^e wereld en heb je daar een baan.  Het zijn zaken die wankel zijn en zeker een discussie kunnen uitlokken als getwijfeld wordt aan de integriteit. In de bekende wandelgangen wordt hierover vaak uitgebreid gesproken.

Als zo iets fout gaat dan loopt de raad natuurlijk schade op en zal de buitenwacht roepen van zakkenvullers.  Daar waar macht corrumpeert, en dat doet ze mijn inziens per definitie, zal de decadentie als voorbode de ondergang inleiden.

De volgende nieuwsbrief zal in de laatste week van januari verschijnen  Een ieder dat nieuws heeft voor de nieuwsbrief kan dit doorgeven voor 15 januari aan de redactie