Europa: Hoe nu verder

 

Deze kreet stond 4 juni jl. centraal op een bijeenkomst tussen burgers en de vaste kamer commissie van de 2e kamer in Groningen.

 

Dat de vastkamer commissieleden zich erg belangrijk vonden, bleek wel dat alle bezoekers vooraf hun handtasje en jas niet mochten meenemen naar de zaal en werden onderzocht op handgranaten etc.. De kreet wij zijn toch niet in Den Haag maar in Groningen, deed daar niets aan af.

 

Momenteel is na 2 jaar stilte en het likken van de wonden, de carrousel weer ingang gezet. Dit moet uiteindelijk uitmonden in geen referendum over een nieuwe grondwet. Snikkie moet deze worden doorgedrukt. Dit soort avonden (4 in totaal) moeten daar in ieder geval aan bijdragen.

 

Een groot Europa waar geen plaats meer is voor klompen, er efficiënter moet worden bestuurd, er verdere uitbreiding dient te komen dan de nu 27 aangeslotenen en we steeds verder veramerikaniseren. Je moet plotsklaps denken aan het groot Europa en nu wordt uitgevoerd wat 60 jaar geleden (40-45) was bestreden. Zelfs zou namens de CU ook noord Afrika daarbij kunnen worden betrokken. Exact waar toen Rommel in 1944 al doorheen was getrokken.

 

De vraag is nu: hoe verkoop je dit je inwoners en omzeil je te veel inspraak via een referendum. Eigenlijk dien je de voorstanders van deze aanpak per direct af te rekenen, en zoals het ook in het bedrijfsleven gaat, de laan uit sturen. Maar zo gaat het niet. De avond was bezocht door 90% voorstanders van een groot Europa waar ruimte moet zijn voor nog meer landen dan de 27 die nu zijn betrokken bij een verenigd Europa.

 

Wat eens is begonnen al de Kolen en Staal Unie en Benelux, wordt langzamerhand een onbestuurbaar machtsblok. Dat was ook te horen op deze avond. Voorbeelden werden er genoeg aangedragen die je tot nadenken dwong. Neem je het voorbeeld van de energie, dan is snel duidelijk dat het moeilijk wordt daar een eenheid in aan brengen. We willen niet afhankelijk worden van Rusland of het verre Oosten, tegelijkertijd roept men van duurzaamheid. Echter zonder subsidies is dit nooit haalbaar. Zie de windmolenparken en zonnepanelen. Nu het Rijk de subsidies intrekt, blijkt groene stroom plotsklaps onbetaalbaar.

Duidelijk was wel dat een grote meerderheid van de aanwezigen geen problemen zouden maken als kernenergie meer aandacht zou krijgen dan nu het geval is. Enkele kerncentrales zouden en onze afhankelijkheid van derden reduceren en ons de tijd gunnen om de aankomende 50 jaar naar bruikbare en betaalbare alternatieven te zoeken. Kolencentrales zijn het paard achter de wagen spannen. Dit produceert net zoveel CO2 als b.v. Essent/Nuon zou willen doen afnemen.

 

Wat betreft onze veiligheid dient eerst de vraag te worden beantwoord van “Wie is de vijand”. Te veel zo werd aangegeven lopen we achter Amerika aan. Hiermee veroorzakende een wapenwedloop en verstoring van onze Atlantische verhoudingen. Ons laten meesleuren door Amerika (voorbeeld Irak en Afganistan) hebben ons geen goeds opgeleverd.

Aangegeven werd dat hoe kleiner je bent hoe beter je kunt functioneren. Groot is dus niet altijd beter. Duidelijk dient te worden wat ons gezamenlijk buitenlandsbeleid is.

 

Het onderwerp Asielbeleid kreeg toch een aparte lading mee. Duidelijk is dat de aanwezigen die vrij rechts konden worden genoemd, geen hoge dunk hadden van onze eigen cultuur en dus wel kon worden opgedoekt. Men vond zich Europeaan. De conclusie zou kunnen worden getrokken dat het migratie probleem er niet zou bestaan.

Een land dat geen eigen cultuur heeft en daar via de notabelen ook niet aan laat werken, wordt het zelfde als b.v. Amerika. Duidelijk werd dat het woordje asiel en migratiebeleid niet met elkaar moet worden vergeleken. Het asielvraagstukheeft puur te maken met politieke vluchtelingen en dienen we daarvoor open te staan. Voor wat betreft het migratiebeleid heeft dit te maken met economische gelukzoekers en moet zorgvuldig worden bekeken wat men wilt toelaten. ( krapte op arbeidsmarkt)

Toch dienen in het huidige Europa afspraken hierover te worden gemaakt. Stel zoals in Spanje is gebeurd, worden honderdduizend afrikanen door Spanje gehonoreerd met een generaal pardon. Op dat moment kunnen deze afrikanen in geheel Europa aan het werk. De vraag is of we daar dan op zitten wachten. Dat ging, horende de signalen, ook de bijeenkomst te ver. Dus dienen er afspraken et worden gemaakt.

 

Qua regelgeving dient er nog veel te worden afgesproken. Noem het belastingstelsel etc. men opteert voor heel Europa het zelfde. Een minimum aan regelgeving zou in elk lidstaat moeten tellen. Wil men meer, dan kan dat. Als voorbeeld werd genoemd dat we overal een gehaktbal kunnen kopen. Echter bij enkelen kan je ook mosterd dan wel mayo krijgen. Blijft de vraag of we dit wel willen. Zou nl. overal het zelfde worden verdiend en het dus niet meer uitmaakt of je in Letland of Nederland woont, er kan worden afgevraagd het voordeel van een dergelijk Europa. Als groot ondernemer breng ik dus mijn stukswerk naar b.v. China. Daarmee tegelijkertijd veel werkelozen veroorzakend in het nieuwe Europa.

Ondanks dat in het hele verhaal de landbouw niet werd genoemd werd dit alsnog aan de orde gesteld en gevraagd hier meer aandacht te geven. Als het gaat om regelgeving dan dient in de oud Oostbloklanden de zelfde criteria te worden gesteld aan de productie etc als in Nederland. Het is maar de vraag of dit nu gebeurd en er gesproken kan worden van veilig voedsel.

 

De macht in Europa is nog steeds bij een handjevol personen geparkeerd. Ook al denken we van niet. Het gaat dan om winsten en niet zo zeer om hoe sociaal een en ander is gesteld in de afzonderlijke lidstaten. We maken ons daar wel druk om, maar laten toe dat na Amerikaans model onze totale samenleving, culturen etc in de uitverkoop wordt gedaan.

Hadden we voor dat de muur viel oog voor het Oosten, na de val van de muur is daar niet zo veel meer van over. Natuurlijk, onbekend is onbemind maar wordt de burger ook dom gehouden. Zo, als voorbeeld, is de 2e kamer en VNG met de nieuwe APV bezig. Binnenkort worden we daarmee opgezadeld. Hoezo inspraak dan wel ruggespraak met alle betrokkenen.

 

De media wordt de zwarte piet toegeschoven als het gaat om bekendheid van een groot Europa. Dat wat men publiceert wordt namelijk door de politiek voorgekauwd. Tevens wordt nu wel duidelijk dat wordt toegewerkt dat de kleinere landen als Nederland haar vetorecht dienen in te leveren. De grote landen als Duitsland, Frankrijk etc kunnen dan alles bepalen omdat dan een eenvoudige meerderheid besluiten zullen activeren.

 

Verder werd aangegeven dat het afgelopen moet zijn met twee vergaderplaatsen. Dat werkt niet efficiënt. Verder dient men dat wat is besloten te handhaven. Is een roetfilter bepalend voor de uitstoot, dan dient dit bij een ieder te worden doorgevoerd. Echter de praktijk leert ons dat andere belangen belangrijker zijn en dus de roetfilter wordt tegen gehouden.

De opmerking als zou achterstanden bij een potentiële lidstaat geen criteria mogen zijn voor de toelating, roept veel vragen op en dit wel de juiste uitgangspunten zijn. Dit kon, als dit wel zo is, wel eens het einde betekenen van Europa.

 

Op deze avond werd 12 landen opgevoerd met de vraag welke nog mochten toetreden. Van onze kant is aangegeven dat alle landen eindigend op een E (10 stuks) uitgesloten zijn en die landen die eindigen op een O of een A (2 stuks) groen licht konden krijgen.

 

Eindconclusie: ruim 90 % van de aanwezigen bleek voor de grondwet in 2005 te hebben gestemd. Hiermee werd duidelijk dat de samenstelling niet representatief was als doorsnede van de Nederlandse bevolking. (2/3 had nl tegen gestemd.)

Nederland blijkt nog steeds het mooiste land te zijn als je terug komt uit een ander lidstaat. Houden zo. Een referendum wordt door de notabelen al bij voorbaad uitgesloten, de vraag is nu alleen nog, hoe verkoop je dit als politiek. “Europa prima, maar niet dit Europa”, zou een nieuwe slagzin kunnen worden, zeker als we het moeten hebben over een beschaafd Europa!!